 |
| Indian Army soldier carrying a wounded fellow soldier over his shoulder on a rugged mountain path at dusk |
|
सैनिकाचे मनोगत मराठी निबंध | Sainikache Manogat Marathi Nibandh
सैनिकाचे मनोगत निबंध: सीमेवर अहोरात्र पहारा देणारा सैनिक हा आपल्या देशाचा खरा हिरो असतो. आजच्या या लेखात आपण एका सैनिकाच्या मनातील भावना, त्याचे कष्ट आणि त्याचे देशप्रेम एका निबंधाच्या माध्यमातून जाणून घेणार आहोत. हा निबंध शालेय विद्यार्थी आणि स्पर्धा परीक्षांच्या दृष्टीने अत्यंत उपयुक्त आहे.
२६ जानेवारीचा तो अविस्मरणीय कार्यक्रम
आमच्या शाळेमध्ये २६ जानेवारी निमित्त ध्वजारोहणाचा कार्यक्रम एका सैनिकाच्या हस्ते करण्याचे ठरले होते. सुदैवाने, आमच्या गावातील सदाशिव भाऊ जे भारतीय सैन्यात कार्यरत आहेत, ते सुट्टीवर आलेले होते. त्यांच्या हस्ते ध्वजारोहण होणार या विचारानेच संपूर्ण गावात आनंदाचे वातावरण होते.
ध्वजारोहण झाल्यानंतर सदाशिव भाऊ भाषणासाठी उभे राहिले. रुबाबदार व्यक्तिमत्व, पिळदार शरीरयष्टी आणि खडा आवाज! त्यांनी बोलायला सुरुवात केली आणि जमलेले सर्व लोक भारावून गेले.
 |
| सैनिकाचे मनोगत - भारतीय ध्वजाला वंदन करणारा जवान |
सैनिकाचे मनोगत: सीमेवरील अनुभव आणि भावना
सदाशिव भाऊ आपल्या मनोगतात म्हणाले, "व्यासपीठावरील मान्यवर आणि माझ्या लाडक्या बालगोपाळांनो, ज्या भारतमातेच्या रक्षणासाठी मी सीमेवर तैनात असतो, त्या मातेला आणि या तिरंग्याला वंदन करून मी माझे मनोगत व्यक्त करत आहे."
१. देशासाठी जगण्याचे भाग्य
"मी स्वतःला अत्यंत भाग्यवान समजतो की, मला या भारतमातेची सेवा करण्याची संधी मिळाली. या जगात सर्वच जण स्वतःसाठी जगतात, पण आपल्या आयुष्याची खरी सार्थकता आपण देशासाठी काय करतो यावर अवलंबून असते. आज तुम्ही माझा जो सन्मान केला, त्याने माझे मन भरून आले आहे."
२. देशबांधवांचे प्रेम हीच आमची ऊर्जा
"सीमेवर आम्ही जे कष्ट उपसतो, त्याचे आज चीज झाल्यासारखे वाटते. तुम्ही सैनिकांबद्दल जो आदर आणि आत्मीयता व्यक्त केली, त्याने आमचा सर्व थकवा आणि दुःख दूर झाले आहे. ज्या देशबांधवांसाठी आम्ही रात्रंदिवस पहारा देतो, त्यांच्या मनात आमच्याविषयी असलेली ही ओढ पाहून खरोखर धन्य वाटते."
खडतर जीवन: रक्त गोठवणारी थंडी आणि कर्तव्य
"सियाचीन सारख्या भागात, जेथे तापमान उणे (Minus) असते, तिथे रक्त गोठवणाऱ्या थंडीत बर्फावरून चालणे अत्यंत कठीण असते. पाठीवर दारूगोळा, अन्न आणि हातात सदैव बंदूक घेऊन शत्रूच्या वाईट नजरेपासून सीमेचे रक्षण करताना आम्हाला अभिमान वाटतो. कर्तव्यावर असताना घराची आणि आई-वडिलांची आठवण येते, पण भारतमातेच्या रक्षणापुढे आम्ही सर्व वैयक्तिक सुखांचा त्याग करतो."
सैनिकाचा तरुणांना संदेश: खरी देशसेवा
सदाशिव भाऊंनी शेवटी एक मोलाचा संदेश दिला:
"देशसेवा करण्यासाठी प्रत्येकाने सीमेवरच जायला हवे असे नाही. आपण आपले गाव आणि परिसर स्वच्छ ठेवून, नियमांचे पालन करून आणि एक सुजाण नागरिक बनूनही मोठी देशसेवा करू शकतो."
त्यांच्या 'जय हिंद, जय भारत' या घोषणेने संपूर्ण परिसर दुमदुमून गेला.
शौर्यपदक विजेत्या सैनिकाचे मनोगत मराठी निबंध | Shaurya Padak Vijeta Sainikache Manogat
शौर्यपदक विजेता सैनिक आत्मवृत्त: देशाच्या रक्षणासाठी प्राणांची बाजी लावणाऱ्या सैनिकाचा प्रवास अत्यंत खडतर असतो. जेव्हा एखाद्या सैनिकाला त्याच्या अतुलनीय धैर्यासाठी 'शौर्यपदक' दिले जाते, तेव्हा त्याच्या मनात कोणत्या भावना असतात? एका साहसी चकमकीचा थरार आणि सैनिकाचे मनोगत या निबंधाच्या माध्यमातून आपण अनुभवणार आहोत.
सत्कार समारंभ आणि कृतज्ञता
"नमस्कार माझ्या देशबांधवांनो, मी एक भारतीय सैनिक बोलतोय. आज तुम्ही माझा जो सत्कार समारंभ आयोजित केला आहे आणि मला 'शौर्यपदक विजेता' म्हणून जे प्रेम दिले आहे, त्याबद्दल मी आपला अत्यंत आभारी आहे. हे पदक केवळ माझे नसून सीमेवर लढणाऱ्या प्रत्येक जवानाच्या धैर्याचा तो सन्मान आहे."
तो थरारक अनुभव: सीमेवरील ती काळरात्र
तुम्हाला प्रश्न पडला असेल की हे पदक मला का आणि कसे मिळाले? तो दिवस आठवला की आजही माझ्या अंगावर शहारे येतात. भारत-पाकिस्तान सीमेवर एका दुर्गम तळावर माझी नियुक्ती होती. त्या रात्री कुट्ट अंधार होता आणि आम्ही सुमारे २१ सैनिक तळावर होतो. जेवण उरकून आम्ही विश्रांती घेण्याच्या तयारीत होतो.
इतक्यात मला सीमेजवळ काही हालचाल जाणवली. मी सावध झालो, तपासणी केली आणि लगेच माझ्या सहकाऱ्यांना सूचना दिली. शत्रूला आम्ही सावध असल्याचे कळू नये म्हणून आम्ही शांत राहिलो, पण आमची शस्त्रे सज्ज होती.
प्रत्यक्ष चकमक आणि मित्राचा जीव वाचवण्याची जिद्द
अचानक आतंकवाद्यांनी अंदाधुंद गोळीबार सुरू केला. शत्रू संख्येने १० होते. या चकमकीत माझ्या एका जवळच्या सहकाऱ्याला छातीत गोळी लागली. त्याला तातडीने उपचार मिळणे गरजेचे होते. मी एका आतंकवाद्याला ठार केले, पण त्याच वेळी एक गोळी माझ्या पायाला लागली.
 |
शौर्यपदक विजेता निबंध - जखमी साथीदाराला वाचवणारा सैनिक (Shaurya Padak Vijeta Nibandh - Soldier saving a wounded comrade) |
"स्वत:च्या जखमेपेक्षा सहकाऱ्याचा जीव वाचवणे हेच सैनिकाचे पहिले कर्तव्य असते."
मी जखमी सहकाऱ्याला खांद्यावर घेतले. बाहेरून आमच्या इतर जवानांनी गोळीबार सुरू ठेवून कव्हर दिले. एका हातात बंदूक आणि खांद्यावर जखमी मित्र अशा परिस्थितीत मी झुंज देत होतो. दुसरा आतंकवादी समोर आला, मी त्यालाही कंठस्नान घातले, पण या झटापटीत माझ्या दुसऱ्या पायालाही गोळी लागली.
जिद्द, चिकाटी आणि विजय
असह्य वेदना होत असूनही मी मित्राला गाडीपर्यंत नेले, त्याला सुरक्षित ठिकाणी सोडून मी पुन्हा जास्तीचा दारूगोळा घेऊन मैदानात उतरलो. मागच्या बाजूने हल्ला करून मी आणखी दोन आतंकवाद्यांना यमसदनी पाठवले. आमच्या तुकडीच्या शिताफीमुळे सर्व आतंकवादी मारले गेले. अतिरक्तस्त्रावामुळे मी बेशुद्ध पडलो, पण जेव्हा मला शुद्ध आली तेव्हा समजले की आमच्या एकाही जवानाचा जीव गेला नाही. हाच माझ्यासाठी सर्वात मोठा विजय होता.
 |
शौर्य पदक विजेता सैनिक - सन्मान सोहळा (Shaurya Padak Vijeta Sainik - Honor Ceremony) |
समारोप
काही दिवसांच्या उपचारानंतर मी पुन्हा देशसेवेसाठी सज्ज झालो. आज हे शौर्यपदक स्वीकारताना मला अभिमान वाटतो की मी माझ्या भारतमातेचे रक्षण करू शकलो.
जय हिंद, जय भारत!
टिप्पणी पोस्ट करा
तुमचा मौल्यवान अभिप्राय याठिकाणी नक्की नोंदवा. ब्लॉगला भेट दिल्याबद्दल धन्यवाद. पुन्हा अवश्य भेट द्या.